Dla kogo
Dwie postacie wady wymagają innego podejścia:
- Reumatyczna — płatki są zrośnięte w spoidłach, pogrubiałe, z zajęciem strun ścięgnistych; dotyczy głównie osób w średnim wieku, częściej kobiet. Nadaje się do rozdzielenia spoideł.
- Zwyrodnieniowa — masywne zwapnienie pierścienia (MAC) u osób starszych, często z chorobą wieńcową i niewydolnością nerek; spoidła nie są zrośnięte, więc komisurotomia nie pomaga, a operacja jest technicznie trudna.
Do leczenia zabiegowego kwalifikuje się pacjentów z istotnym zwężeniem (pole zastawki ≤ 1,5 cm²), którzy:
- mają objawy — duszność wysiłkową, zmęczenie, kołatanie serca, krwioplucie;
- nie mają objawów, ale występuje wysokie ryzyko powikłań: nowe migotanie przedsionków, przebyty epizod zatorowy, nadciśnienie płucne, planowana ciąża lub duża operacja pozasercowa.
Na czym polega
- Przezskórna komisurotomia mitralna (PMC, walwuloplastyka balonowa) — metoda pierwszego wyboru w wadzie reumatycznej przy korzystnej budowie zastawki (elastyczne płatki, niewielkie zwapnienia, brak istotnej niedomykalności, brak skrzepliny w lewym przedsionku). Przez żyłę udową i nakłucie przegrody międzyprzedsionkowej wprowadza się balon, który rozrywa zrośnięte spoidła. Zabieg wykonują kardiolodzy interwencyjni.
- Operacja — gdy zastawka nie nadaje się do komisurotomii, przy współistniejącej istotnej niedomykalności, skrzeplinie w przedsionku lub konieczności innej operacji serca. Najczęściej wymiana zastawki (proteza mechaniczna lub biologiczna, z zachowaniem aparatu podzastawkowego); komisurotomia chirurgiczna (otwarta, pod kontrolą wzroku) jest dziś wykonywana rzadko. W zwężeniu zwyrodnieniowym z masywnym zwapnieniem pierścienia operacja wymaga specjalnych technik, a u pacjentów wysokiego ryzyka rozważa się przezcewnikowe wszczepienie zastawki w zwapniały pierścień (metoda w rozwoju, ośrodki referencyjne).
- W czasie operacji zwykle wykonuje się ablację migotania przedsionków i zamknięcie uszka lewego przedsionka.
Dostęp operacyjny: sternotomia lub prawa minitorakotomia, jak w niedomykalności mitralnej.
Przebieg
Komisurotomia przezskórna: znieczulenie miejscowe z sedacją, 1–2 godziny, kontrola echokardiografią przezprzełykową; wcześniej wykluczenie skrzepliny w uszku lewego przedsionka. Pobyt 1–3 dni.
Operacja: przyjęcie dzień wcześniej; badania jak przed każdą operacją zastawki (echokardiografia przezprzełykowa, koronarografia, angio-CT przy dostępie małoinwazyjnym). Znieczulenie ogólne, krążenie pozaustrojowe, 3–4 godziny. Doba na intensywnej terapii. Pobyt 6–8 dni.
Rekonwalescencja
- Po komisurotomii: powrót do aktywności w kilka dni; kontrola echokardiograficzna po zabiegu i co roku — nawrót zwężenia jest możliwy po latach i można wtedy powtórzyć zabieg.
- Po operacji: ochrona mostka 6–8 tygodni (po sternotomii); rehabilitacja kardiologiczna.
- Antykoagulacja: w zwężeniu mitralnym z migotaniem przedsionków — bezterminowo, i to antagonistą witaminy K (warfaryna/acenokumarol), bo leki z grupy NOAC nie są zalecane przy umiarkowanym i ciężkim zwężeniu reumatycznym ani przy protezie mechanicznej. Po protezie biologicznej bez migotania — zwykle 3 miesiące. Schemat ustala lekarz prowadzący.
- Profilaktyka zapalenia wsierdzia; u pacjentów po gorączce reumatycznej — zgodnie z zaleceniami — profilaktyka nawrotów.
Ryzyko i alternatywy
Komisurotomia przezskórna: powodzenie 80–95% przy dobrej anatomii; powikłania — istotna niedomykalność wymagająca operacji 2–10%, tamponada, zator (< 1–2%), przetrwały ubytek w przegrodzie (zwykle bez znaczenia).
Operacja wymiany zastawki mitralnej: zgon okołooperacyjny 2–5% w zależności od stanu pacjenta i nadciśnienia płucnego; udar 1–3%; krwawienie wymagające reoperacji 3–5%; rozrusznik 3–5%. W zwężeniu zwyrodnieniowym z masywnym zwapnieniem ryzyko jest wyraźnie wyższe.
Alternatywy: leczenie zachowawcze — leki moczopędne, kontrola rytmu, antykoagulacja — łagodzi objawy, nie usuwa zwężenia; właściwe przy łagodnej wadzie lub gdy zabieg nie jest możliwy.
Więcej o tym, jak wybiera się między operacją a zabiegiem przezcewnikowym →
Pytania
Dlaczego przy tej wadzie nie można brać „nowych” leków przeciwkrzepliwych?
Bo badania, które wykazały bezpieczeństwo NOAC w migotaniu przedsionków, wykluczały pacjentów z umiarkowanym i ciężkim reumatycznym zwężeniem mitralnym oraz z protezą mechaniczną. W tych grupach standardem pozostaje warfaryna lub acenokumarol z kontrolą INR.
Czy komisurotomia wystarczy na całe życie?
Zwykle nie; daje dobry efekt na 10–15 lat i można ją powtórzyć. Wymiana zastawki jest rozwiązaniem definitywnym, ale obciążonym protezą.
Czy zwężenie mitralne przeszkadza w ciąży?
Istotne zwężenie jest jedną z groźniejszych wad w ciąży; u planujących ciążę zaleca się leczenie wady wcześniej, najlepiej komisurotomią.
Czy wada może dotyczyć jednocześnie zastawki aortalnej?
W chorobie reumatycznej często tak; wtedy operuje się obie zastawki w czasie jednej operacji.
